Une poème bilingue sur la Tunisie

La Tunisie, un mot que je prononce avec fierté
Le pays qui m'a donné une nationalité dont je suis fier
J'aime le sable sur lequel j'ai mis mes pieds.
Quand je touche ce sable, je me sens comme le plus fort sur terre
J'aime ton air qui me fait guérrir quand je suis malade
J'aime le soleil qui fond une personnalité tunisienne pure
Tunisie, quand tu me donnes ton amour, je l'accepte même si j'étais ailleurs
Du fond de mon coeur, des cellules de mon corps, je dis avec honneur et fierté
Je t'aime et je ne vais pas te changer, beau pays

نحبك يا بلادي و نموت عليك
نحبك يا بلادي و نغير عليك

نحب ترابك اللي عليه تربيت
نحب بلادي اللي عليها غنيت
احلى غناية في نهار اللي بكيت
على فراق احبابي اللي منهم عانيت
جففت دموعي و لية واسيت

نحبك يا بلادي و نموت عليك
نحبك يا بلادي و نغير عليك

يا بلادي دفينــي لشمسك راني حنيت
يا بلادي اسقيـنـي... من حبك ما نقول عييت
عليك انادي و نبات اناجيك
بالكلمة نحميك و بالقوة نحميك
نفديك و نعاود نفديك يا عزيزة راني نحييك

نحب بلادي اللي عليها غنيت
احلى غناية نهار اللي بكيت
على فراق احبابي اللي منهم عانيت
جففت دموعي و لية واسيت
نحبك يا بلادي و نموت عليك
نحبك يا بلادي و نغير عليك